Η πρώτη βία

Μὲ βία πρωτάνοιξα τὰ μάτια μου.
Μὲ βία πρωτόκλαψα.
Μὲ βία πρωτοδάγκωσα.
Μὲ βία μοῦ δίδαξαν τὰ γράμματα.
Μὲ βία μὲ μάθανε νὰ ζῶ μ᾿ ἀνθρώπους.

Κ᾿ ἔτσι ἀπ᾿ ἀγρίμι
ἔγιν᾿ ἄνθρωπος.
Καὶ φώναξα: «Ὅχι ἄλλο!
Ἔ μ α θ α!..»

Καὶ μοῦ ἀπάντησαν:
«Ξεκίνα τότε
τοὺς ἄ λ λ ο υ ς νὰ πονᾶς.»
Καὶ σὰν ἀήδιασα
ἀπὸ τὸν πόνο τους,
συνάντησα τὸ θάνατο…

Καὶ κείνη τὴ στιγμὴ
ξανάνοιωσα τὴν π ρ ώ τ η βία.

[Τοῦ Θεοδόση Παπαδημητρόπουλου· ἀπ’ τὴ δραματουργία τῆς ἑπόμενής μας παράστασης.]