ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Είδωλα

Μανόλης Χρονάκης, Απάντηση στο «Αυτός που γύρευα είμαι!..»

Κανένας δὲν εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὰ λάθη του, ἂν τὰ δῇς μὲ τὰ δικά του μάτια. Τὰ λάθη αὐτὰ εἶναι δουλειὰ τοῦ ἄλλου, τοῦ ἑαυτοῦ του… Ρόμπερτ Μούζιλ Ὁ Ἄνθρωπος Χωρὶς Ἰδιότητες τ. Α΄, σελ. 308. Μὲ ξάφνιασε εὐχάριστα τὸ μικρὸ ἔνθετο ποὺ συνόδευε τὸ 33ο τεῦχος τῶν «Διορθώσεων». Τὸ διάβασα ξανὰ καὶ ξανά, ὅπως […]

Τί ειν’ αυτό;..

Τί εἶν’ αὐτὸ ποὺ μέσα μου ὅλα τὰ συναπαντᾷ –ὅπου κι ὁποτεδήποτε– καὶ δικά μου μὲ κάνει νὰ τὰ νοιώθω;.. [Ἀπ’ τό: Τόποι κ’ ἐποχές… τοῦ Walt Whitman (μτφρ Βαγγέλης Δουβαλέρης, Διορθώσεις, τ. 35, Σεπτέμβριος-Ὀκτώβριος 2014) γιὰ τὴ δραματουργία τῆς ἑπόμενής μας παράστασης.] “Walt Whitman – George Collins Cox” by George C. Cox (1851–1903, photo) […]

Τ’ αστροκέντητο φόρεμα της Νύχτας…

Κοιμίσου, ὄμορφή μου, κι ὀνειρέψου πὼς σ’ ἔχω σφιχταγκαλιάσει καὶ τ ρ έ χ ω μπρός ἀπ’ τ’ ἅρμα τοῦ Ἥλιου γιὰ νὰ μείνουμε κρυμμένοι κι ἄλλο στ’ ἀστροκέντητο φόρεμα τῆς Νύχτας. [Τοῦ Θεοδόση Παπαδημητρόπουλου· ἀπ’ τὴ δραματουργία τῆς ἑπόμενής μας παράστασης.]

Κωνσταντίνος Μάστρακας, Η συνέντευξη

Πῶς νοεῖτε τὸν ὅρο προσωπικότητα; Πρῶτ’ ἀπ’ ὅλα τὸ πρόσωπo καὶ τὴν ὅλη μορφὴ τοῦ σώματος, τὸ βάδισμα, τὸν τρόπο. Ἔπειτα τὶς πνευματικὲς θέσεις, τὶς συναισθηματικὲς τάσεις καὶ τὶς βασικὲς καὶ τελικὲς ροπές. Τέλος τὴν καθημερνὴ πράξη καὶ τὸν ἄγνωστο παράγοντα ποὺ ἐνεργοποιεῖται σὲ στιγμὲς κρίσης.   [Ἀπ’ τὴ δραματουργία τῆς ἑπόμενής μας παράστασης.]

Η πρώτη βία

Μὲ βία πρωτάνοιξα τὰ μάτια μου. Μὲ βία πρωτόκλαψα. Μὲ βία πρωτοδάγκωσα. Μὲ βία μοῦ δίδαξαν τὰ γράμματα. Μὲ βία μὲ μάθανε νὰ ζῶ μ᾿ ἀνθρώπους. Κ᾿ ἔτσι ἀπ᾿ ἀγρίμι ἔγιν᾿ ἄνθρωπος. Καὶ φώναξα: «Ὅχι ἄλλο! Ἔ μ α θ α!..» Καὶ μοῦ ἀπάντησαν: «Ξεκίνα τότε τοὺς ἄ λ λ ο υ ς νὰ πονᾶς.» […]

Χαίλντερλιν, Με μόχθο αλλά ποιητικά…

Ἐκεῖνος π᾿ ὁνομάζεται ε ἰ κ ό ν α   τ ο ῦ   θ ε ο ῦ ἀκόμα πιό ξάστερος κι ἀπ᾿ τὸν ἤσκιο τῆς νύχτας μὲ τὸ πλῆθος τῶν ἀστεριῶν!.. Μὲ μόχθο, ἀλλὰ π ο ι η τ ι κ ὰ κατοικεῖ ὁ ἄνθρωπος πάνω σὲ τούτη τὴ γῆ…   [Διασκευὴ ἀποσπασμάτων ἀπ᾿ […]

Ὁ ἡνίοχος

ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Μάθε, ὡραῖο μου ἀγόρι, πὼς εἶναι πρᾶγμα δύσκολο νὰ περιγράψῃς τὴν ψυχή. ΦΑΙΔΡΟΣ: Δηλαδή;.. ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Κ᾿ ἕνας θ ε ὸ ς θὰ κουραζόταν… Γι᾿ αὐτό,.. φαντάσου την σὰν ἅρμα ποὺ τὸ σέρνουν δυὸ φτερωτά ἄλογα, κ᾿ ἕναν ἡνίοχο τὰ γκέμια νὰ κρατάῃ. Τόν᾿ ἄτ᾿ εἶν᾿ ὡραῖο καὶ γενιᾶς καλῆς – ἄσχημο τ᾿ ἄλλο καὶ […]

Ρωσική επαρχία

ΟΛΓΑ: «Δὲ θέλω νὰ γεράσουμε δωπέρα. Νὰ πᾶμε στὴ Μόσχα,.. στὴ Μόσχα,.. ἀδελφούλα μου!» Δὲ σταμάταγες μέρα-νύχτα νὰ μοῦ τὸ λές. Θυμᾶσαι;.. ΕΙΡΗΝΑ: Θυμᾶμαι… Ποὺ μὲ μάλωνε συνέχεια ὁ ἀδερφός μας… «Ἐδῶ εἶν᾿ ἡ ζωή μας… Ἐδῶ κ᾿ ἡ περιουσία μας… Εἶμαι καὶ σύμβουλος δημοτικός… Φροντίζω γιὰ τὸν τόπο μας! Πῆτε μου: τί θὰ γίνῃ […]

Απ᾿ το Τάο τε Κίνγκ

Εἶν᾿ ἀδιόρατος ὁ Λόγος πάντοτε ὅμως παρών. Ἄγνωστη ἡ προέλευσή του… Γεννήτορας τῶν πάντων! Ὁ ἄνθρωπος ἀκολουθεῖ τὴ γῆ, ἡ γῆ τὸν οὐρανό, ὁ οὐρανὸς τὸ Λόγο. Ὁ Λόγος… ἀκολουθεῖ τὴ  φ ύ σ η  του. [Ἀπ᾿ τὸ Τάο Τὲ Κίνγκ τοῦ Λάο Τσέ (μτφρ Γιῶργος Ἀλεξάκης, Ἀθήνα, 1996, σ. 28· σ. 49) γιὰ τὴ […]

Δελφικό

Ὅταν ὁ θεὸς ποθεῖ, ἡ φύση πειθαρχεῖ. Ὅταν ἡ φύση θέλγει, ὁ θεὸς ὑποχωρεῖ.