Μια άγρια Τύχη… Απ’ το «Σινιόρε Μακιαβέλλι,.. γελάστε!»

«Μοῦ εἶναι γνωστὸ πὼς πολλοί πίστευαν –καὶ πιστεύουν– ὅτι τὰ ἐγκόσμια κυβερνιῶνται ἔτσι ἀπ᾿ τὴν Τύχη καὶ τὸ Θεό, ὥστε ὅλη ἡ ἐξυπνάδα τοῦ ἀνθρώπου νὰ μή φτάνῃ, γιὰ ν᾿ ἀλλάξῃ ἡ πορεία τους. Τούτη ἡ εικόνα εἶναι γιὰ μένα ἡ μ ι σ ὴ ἀλήθεια… Μ᾿ ἀρέσει νὰ παρομοιάζω τὴν Τύχη μ᾿ ἕναν ὁρμητικὸ ποταμὸ πού, σὰν πλημμυρίζῃ, καταποντίζει πεδιάδες, ξεριζώνει δέντρα, καταστρέφει κτήρια, μεταφέρει μάζες χωμάτινες ἀπ᾿ τόνα σημεῖο στ᾿ ἄλλο. Μπρὸς στὴν ὁρμή του, ὅλοι ὑποχωροῦν μήν ἔχοντας τὴ δύναμη ν᾿ ἀσκήσουν τὸ ἐλάχιστο εμπόδιο. Παραταῦτα, οἱ ἄνθρωποι, μὲ τὴν Ἀρετή τους, μποροῦν νὰ φτειάξουνε προχώματα καὶ νὰ προλάβουν τὴν πλημύρα· ἡ ροή της θὰ ἐκτραπῇ σ᾿ αὐλάκια καὶ θὰ ἐξασθενίσῃ.»

Μιὰ ἄγρια Τύχη χτυπάει βάναυσα τὶς πολιτεῖες καὶ τὰ πλήθη ψάχνουν –σὰν τοὺς πρωτόγονους– σπηλιὲς γιὰ νὰ κρυφτοῦνε! Λές κι αὐτὴ ἡ ἄγρια Τύχη εἶν᾿ ἕνα φαινόμενο τῆς Φύσης ἄ φ ε υ κ τ ο. Μά, ἂν κ᾿ ἡ πλημύρα ἀκόμα, πούρχεται ἀπ᾿ τοὺς οὐρανούς, μπορεῖ νὰ τιθασευτῇ, γιατί νὰ μήν ἀντιμετωπιστῇ κ᾿ ἡ ἐπέλαση ἑνὸς ἡγεμόνα;… Μὲ τὰ κατάλληλα προχώματα, ἡ ὁρμή της θ᾿ ἀδυνατίσῃ. Μπορεῖ τὸ κακὸ νὰ μήν ἐξαλειφθῇ, μὰ θὰ μετριασθῇ κ᾿ ἔτσι οἱ ἑπόμενες γενιὲς θὰ σκοτώσουνε τὸν ὄφι.

σινιόρε-μακιαβέλλι-γελάστε

Ἕνα βλῆμα ἐμφανίζεται στὸν οὐρανό. Ἂν προλάβουμε νὰ τὸ παρατηρήσουμε ἀπὸ μακρυά –ἔστω καὶ λίγο–, θὰ μπορέσουμε νὰ ὑπολογίσουμε τὴν τροχιά του. Θὰ μάθουμ᾿ ἔτσι ποῦ θὰ χτυπήσῃ καὶ μὲ πόση δύναμη. Τὸ τυχαῖο στὴ γένεσή του καταστροφικὸ συμβᾶν θάχῃ γίνει μετρήσιμο! Θὰ ξέρουμε πόσα κτήρια θάχουν ἰσοπεδωθῆ,.. πόσα ζῶα θάχουνε ψοφήσει,.. πόσοι ἄνθρωποι θάχουν σκοτωθῆ!..

Ἂν τὰ γνωρίζουμε ὅλ᾿ αὐτά, οἱ τρόποι μας δὲν ἔχουν παρὰ ν’ ἀκολουθήσουν ὅσα οἱ καιροὶ προστάζουν. Ἑνὸς ἡγεμόνα ἢ μιᾶς πολιτείας ἡ Τύχη ἀλλάζει, σὰν οἱ καιροὶ φανοῦνε διαφορετικοὶ ἀπ᾿ τὴ φυσική τους κλίση. Ἂν ὁ ἡγεμόνας εἶν᾿ ὁρμητικὸς κ᾿ οἱ καιροὶ ἐξίσου, τότε θὰ κυβερνάῃ μὲ δόξα καὶ τιμή!.. Ἂν ὅμως εἶν᾿ ὁρμητικὸς κ᾿ οἱ καιροὶ μαλακοὶ –ἢ τ᾿ ἀντίστροφο–, ὁ ἠγεμόνας θὰ πέσῃ ἀπ᾿ τὸ θρόνο του. Ἀνάλογα καὶ γιὰ τὶς πολιτεῖες: θὰ εὐδοκιμοῦν ἢ θὰ παρακμάζουν. Μὰ μιὰ δημοκρατία ἔχει ἕνα μεγάλο πλεονέκτημα: κρύβει μέσα της τόσους χαρακτῆρες ὅσα τὰ γνωρίσματα τῶν καιρῶν ποὺ συνεχῶς ἀλλάζουν. Ὅταν οἱ καιροὶ ἀλλάξουν, μιὰ δημοκρατικὴ πολιτεία μπορεῖ ν᾿ ἀλλάξῇ τὸν ἡγέτη της.

Ἀρκεῖ νάχῃ γεννηθῆ στὴν ἐπικράτειά της ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος!